الفصل العشرون من قصة يوسف عليه السلم فى قوله تعالى : « وَ جاءَتْ سَيَّارَةٌ فَأَرْسَلُوا وارِدَهُمْ « 1 » . » « 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : « من رزق شيئا من مستقبل ايامه اخبر ذلك فى منامه . » گفت هر كرا از سعادت خلعتى دهند « 2 » ، در خواب ، خيال آن « 3 » به دو نمايند « 4 » تا پيش از آنك خلعت به دو رسد « 5 » ، خيال « 6 » او را بشناسند و شكر گويد و در « 7 » طاعت آن « 8 » بپويد « 9 » ، چون حق تعالى قضا كرده بود كى مالك بن زعر « 10 » يوسف را بياود « 11 » ، در خواب خيال او به دو نمودند . و آورده‌اند كى اين مالك بن زعر « 12 » الخزاعى بمصر بود ، در حال كودكى بخواب ديد كى در زمين كنعان رفتى « 13 » ، آفتاب از آسمان فروآمدى و در آستين او فرورفتى « 14 » . پس ابرى سپيد درآمدى از هوا « 15 » و درّ همىباريدى و او از « 16 » آن درّ همىچيدى « 17 » و در صندوق همىنهادى « 18 » . ديگر روز پيش معبّر رفت و آن خواب او را بگفت ، معبر

--> ( 1 ) - + فادلى دلوه ( 2 ) - دادند ( 3 ) - + را ( 4 ) - فرستادند ( 5 ) - فرستند ( 6 ) - به خيال ( 7 ) - + راه ( 8 ) - منعم ( 9 ) - پويد پس ( 10 ) - ذرعه ( 11 ) - بيابد ( 12 ) - ذرعه ( 13 ) - مىرفتى ( 14 ) - ندارد ( 15 ) - + بر سر او ( 16 ) - ندارد ( 17 ) - را مىچيدى ( 18 ) - مى ( 1 - ) سورهء يوسف / 19